Podsumowanie strategii dr n. med. Danuty Myłek z książki „Od lekarza do kucharza”.
1. Prawdziwe źródło problemu ze zbożami: nowoczesna pszenica, nie sam gluten
W powszechnej narracji powtarza się hasło „gluten jest zły”, jednak u dr Myłek sedno leży w hybrydyzacji i modyfikacji współczesnej pszenicy karłowatej. Jeśli pacjent nie choruje na celiakię, problemem numer jeden nie jest sam w sobie mityczny gluten w każdym zbożu, lecz konkretne składowe przemysłowej pszenicy:
Amylopektyna A:
Unikalny dla pszenicy rozgałęziony wielocukier, który amylaza ślinowa i trzustkowa rozkłada błyskawicznie na czystą glukozę już od momentu przeżucia. Podbija poziom cukru we krwi gwałtowniej niż sacharoza czy skrobia z ziemniaków i bananów (amylopektyna B) oraz strączków (amylopektyna C). Mechanizm błędnego koła metabolicznego: Gwałtowny wyrzut glukozy wymusza potężną hiperinsulinemię, a po około dwóch godzinach następuje spadek cukru. Skutkuje to napadami wilczego głodu, zjazdem energetycznym, mgłą mózgową i odkładaniem tłuszczu trzewnego („brzuch pszenny”).
Zaawansowana glikacja białek (AGE): Chroniczne skoki glukozy prowadzą do uszkadzania struktur białkowych w procesie glikacji – autorka obrazowo nazywa to „karmelizowaniem i grillowaniem tkanek od środka”, co niszczy stawy, naczynia krwionośne i kolagen skóry.
Nowe frakcje białkowe i peptydy: Pszenica zyskała tysiące genów, których nie miały prastare formy (samopsza, płaskurka). Niestrawione białka tworzą m.in. gluteomorfiny (łączące się z receptorami opioidowymi i uzależniające od pieczywa) oraz lektyny (WGA) i zmutowane gliadyny drażniące śluzówkę jelita.
2. Pozostałe filary eliminacji
Poza wycięciem współczesnej pszenicy, protokół dr Myłek opiera się na wygaszeniu innych powszechnych źródeł stanu zapalnego:
Cukier rafinowany i słodziki chemiczne:
Odcinane jako bezpośrednia pożywka dla dysbiozy jelitowej i przerostu grzybiczego (Candida). Mleko krowie i masowy nabiał:
Wskazywane ze względu na potencjał alergizujący (kazeina, laktoza), nasilanie produkcji śluzu i stany zapalne dróg oddechowych oraz skóry. Żywność przetworzona i chemia rolna: Eliminacja tłuszczów trans, sztucznych dodatków oraz pozostałości pestycydów (glifosatu).
3. Co i jak jeść według zaleceń autorki
Warzywa jako baza odkwaszająca: Zboża (szczególnie pszenica i owies) oraz mięso zakwaszają ustrój;
równowagę przywracają warzywa korzeniowe, zielone, żółte i czerwone – surowe, duszone, pieczone oraz w postaci gęstych zup. Alternatywy skrobiowe: Wprowadzanie dawnych zbóż (jeśli gluten jest tolerowany) lub bezpiecznych węglowodanów: kaszy jaglanej, gryki, komosy ryżowej, a także zielonkawych bananów czy strączków (np. fasoli dodawanej do wypieków) bogatych w skrobię oporną.
Odżywcze tłuszcze: Oleje roślinne nierafinowane, tłoczone na zimno (oliwa, olej lniany) stosowane wyłącznie na zimno; do obróbki cieplnej tłuszcze nasycone i stabilne (masło klarowane ghee, olej kokosowy).
Śniadania dające stabilną energię: Odejście od klasycznych kanapek na rzecz ciepłych posiłków z nasionami oleistymi, orzechami, warzywami lub jajkami od kur z wolnego wybiegu.
Higiena posiłku: Unikanie popijania w trakcie jedzenia i bezpośrednio po nim (do ok. 2 godzin), aby nie rozcieńczać soków trawiennych.
4. Praktyka medycyny holistycznej a spojrzenie naukowe
Co potwierdza praktyka i biochemia: Skupienie się na ładunku glikemicznym i amylopektynie A jest trafnym wytłumaczeniem, dlaczego wyroby z białej mąki wywołują zespół metaboliczny, stany zapalne i otyłość brzuszną.
Zastąpienie przetworzonej mąki warzywami, zdrowym tłuszczem i błonnikiem realnie wygasza dolegliwości jelitowe i skórne. Wiele z tych zasad pokrywa się z tradycyjnymi systemami leczenia (np. medycyną chińską czy ajurwedą w zakresie ciepłych posiłków, dbania o „ogień trawienny” i unikania wyziębiających, śluzotwórczych produktów). Gdzie zachować trzeźwy osąd: Choć amylopektyna A występuje w pszenicy w dużej ilości, twierdzenie, że współczesna pszenica to uniwersalna trucizna dla każdego człowieka, jest pewną generalizacją.
U ludzi ze sprawną gospodarką insulinową, aktywnych fizycznie i z nienaruszoną barierą jelitową, organizm radzi sobie z umiarkowanymi ilościami węglowodanów złożonych bez wywoływania autoagresji.
Krótkie wyjaśnienie samej autorki na temat tego, jak amylopektyna A, gliadyna i lektyny ze współczesnego ziarna oddziałują na organizm, znajdziesz w materiale
Film ten stanowi bezpośrednie uzupełnienie tematu i pozwala usłyszeć, jak dr Myłek precyzuje rolę amylopektyny oraz innych frakcji pszenicy w wywoływaniu reakcji zapalnych.
Komentarze
Prześlij komentarz